Noclegi Polańczyk
Reklama Google

Trasa piesza z Wołosatego na Tarnicę

Wołosate jest wsią oddaloną o blisko 5 km od Ustrzyk Górnych. Dziś stanowi niewielką osadę, która położona jest w dolinie Wołosatki. Niegdyś Wołosate stanowiło wieś ze sporą ludnością. Po II wojnie światowej wieś uległa zniszczeniu natomiast większa część mieszkańców została wysiedlona.

Dziś Wołosate uważane jest za idealną bazę na wypad dla osób pragnących wędrować po wyższych partiach Bieszczad, dotyczy to jednak w głównej mierze punktu, z którego można wyjść na Tarnicę. Wołosate nie jest niestety zbyt atrakcyjne pod względem zaplecza turystycznego. Znajduje się tu minimalna ilość atrakcji, jak: pole namiotowe oraz nieliczne kwatery noclegowe. Zamknięty został również niewielki hotel o nazwie "Pod Tarnicą", w związku z tym noclegi łatwiej znaleźć w okolicznych Ustrzykach Górnych, tam jest ich i wiele więcej.

Jadąc trasą, bądź spacerując do Wołosatego po ścieżce dydaktycznej "Salamandra", warto odwiedzić pobliskie torfowisko wysokie "Wołosate". Znajdują się tam tablice informacyjne informujące o jego powstaniu i porastających go roślinach. Niedaleko znajduje się również pamiątkowy obelisk ku pamięci B. Kranz sołtysa Wołosatego, których bardzo angażował się w remont drogi z Ustrzyk Górnych. Wołosate to również miejsce, w którym znajduje się zachowawcza hodowla konia huculskiego BdPN, wspaniałe wrażenie robi widok pasących się na łąkach pod Tarnicą hucułów.

Latem największy ruch w Wołosatem skupiony jest wokół parkingu. Mieszczą się tam bary oraz kioski, itp. W trakcie sezonu, parking „przeżywa” mocne oblężenie. Parking jest płatny, koszt  pozostawienia tam auta wynosi około 12 zł, a motoru 6zł. Płatność dotyczy całej doby.

Już na parkingu  dojrzeć można imponujący widok na szczyt Tarnicy i Szerokiego Wierchu. Na Tarnicę można dotrzeć również szlakiem czerwonym (Główny Szlaki Beskidzki) z Ustrzyk Górnych lub żółtym, który później łączy się z niebieskim z Mucznego. Jednakże obie wspomnienie  trasy są dłuższe w porównaniu do trasy z Wołosatego, jednak nieco bardziej malownicze, jednakże to  raczej pozostaje kwestią gustu. Większość turystów wybiera jednak trasę na Tarnicę z Wołosatego.

Przyjmując za początkowy punkt parking, należy kierować się drogą biegnącą w prawo i po chwili pojawi się niebieski szlak. Celem dotarcia na Tarnicę, należy się go trzymać niemal do końca trasy. Kolorem zielonym oznakowana jest ścieżka dydaktyczna "Orlik krzykliwy", biegnie równolegle do szlaku niebieskiego. Nieco dalej po pokonaniu drogą kilkuset metrów, znajduje się punkt informacyjno - kasowy Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Od tego miejsca rozpoczyna Park. Bilety kosztują 7,00 zł - normalny - 3,50 zł - ulgowy (studenci i uczniowie).

Po zakupie biletów należy kierować się na szlak skręcający zaraz przed cmentarzem. Później zaobserwować można tabliczkę informacyjną zawierająca oznaczenie szlaku i czas wyjścia na Tarnicę - 2¼ h. Od tego miejsca rozpoczyna się również ścieżka "Orlik krzykliwy".

W roku 2008 trasa szlaku niebieskiego została zmieniona – dziś ma początek przy starym cerkwisku oraz cmentarzu, dlatego trasa szlaku pokrywa się w pełni ze ścieżką "Orlik krzykliwy" (kiedyś szlak rozpoczynał się tuż przy parkingu).

Ścieżka dydaktyczna początkowo przebiega przy cmentarzu (za nim znajduje się żuraw z drewna), nieco dalej łąką, później dosyć łagodną polną drogą. Trasa wygląda w ten sposób do granicy lasu. W lasie znajdują się schody - stopnie są wysokie, w odległości od siebie o kilkadziesiąt cm. Osoby mające problemy z kolanami mogą mieć większe trudności z ich pokonaniem. Po drodze pojawią się jeszcze schody w większej ilości.

Następnie szlak staje się nieco łagodniejszy, w większości pod górę, pojawia się jednakże kilka zejść w dół. Szlak "Orlik krzykliwy" uchodzi za jeden z najbardziej zadbanych szlaków Bieszczad. Nie ma tam śmieci, przy schodach znajdują się poręcze, w niektórych miejscach nawet umieszczono drewniane kładki. Pojawiają się również kosze na śmieci w początkowej części trasy oraz kilka zadaszonych miejsc.

Kolejne schody są zapowiedzą znacznie bardziej wyczerpującego fragmentu trasy. W większości później szlak jest dość stromy aż do samego wyjścia na szczyt Tarnicy. Wraz z pokonaniem ostatnich kamiennych schodów, pojawia się wolna przestrzeń, stamtąd roztacza się piękny widok na Tarnicę, po lewej stronie dojrzeć można Szeroki Wierch - najwyższy punkt to Tarniczka (1315 m n.p.m).

Z tego miejsca podziwiać można rozległy szczyt Tarnicy. Punkt na Tarnicy, w którym mieści się krzyż, liczy 1346 m n.p.m. Lekkim łukiem należy ominąć lewy grzbiet Tarnicy i wyjść na wysokości 1276 m n.p.m. - przełęcz pod Tarnicą. Jest to miejsce krzyżowania się szlaku niebieskiego z czerwonym. Należy zmierzać w prawą stronę na szczyt Tarnicy, powinno to potrwać maksymalnie około 15-20 minut.

Ze szczytu Tarnicy podziwiać można wspaniałą panoramę. Widok rozpościera się na Szeroki Wierch, Krzemień, Kopę Bukowską, Halicz, Połoninę Caryńską, jak również Pikuj, który mieści się po stronie ukraińskiej.

Polecane